د تیرو تلین
د ابو بهاند بهیر یم، لوی دریاب یم
را پرېوتی لوړو غرو نه په شتاب یم
په خورو خوړو بانډو کې پیچ و تاب یم
د بېدیا ګردجنه بڼه کې سراب یم
زه د قید او قافیې څپاند سیلاب یم
زه خورې ورې څپې د اباسین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
هم څرګند یمه له ورایه هم غیاب یم
د معنی په څېر د خپل جوهر حجاب یم
هم پو ښتنه د پټ راز یم هم ځواب یم
زه اوبه یم، تاو د تندې ته ثواب یم
ستا دحسن جام کې څاڅکی دشراب یم
په ماهیت کې لاهوتي په تن خاورین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
کله خوب یم په بڼو کې ځمبېدلی
د زړه صبر یم ښېبو کې ځنډېدلی
په ژورو اندېښنو کې کښېوتلی
له حیرت سره ستا خیال کې زنګېدلی
میین زړه یم بېلتانه کې زورېدلی
لاس تر غاړی التماس، سِر د تمکین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
زه یم عطر په وږمو کې لولېدلی
له نسیم سره په غرو کې الوتلی
د سکوت د زړه په راز کې یم نغښتلی
انګازو د لوړ آواز کې کړنګېدلی
یم شهباز د رباب تار ته نڅېدلی
د جانان په غاړه لړ د لونګین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
هم د ساز د پردی وزن هم یی شرنګ یم
ترّ نمُ یم د نغمې، آه د آهنګ یم
د ژوندون نیولی سا د شېبې درنګ یم
هم دخیال دصحنې راز یم هم یی رنګ یم
ستا دعشق له شوقه هسی په غورځنګ یم
د صریح ژبی اقرار د زړه یقین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
زه هوس یم مستقبل ته په خندا یم
کله هیله د سبا یم نا پیدا یم
د ښایست د تصور رنګ کې بسیا یم
خپل تقدیر او سرنوشت ته په سودا یم
د عشق درد یم هم ددغه درد دوا یم
نه په تمه د پاداش نه د تحسین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
روښنایي یم تور افق کې څرګندېږم
د سپېدو د داغ ځلا یمه خپرېږم
زه برېښانده تجلا یمه خوځېږم
لکه یاد هره څېره کې څرګندېږم
د ژوند رمز یم حقیقت سره غبرګېږم
لکه لمرغوندی برېښانده او وړانګین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
یو بڅرکی په عالم کې د کثرت یم
د ناصح په ژبه ټکی د عبرت یم
دبڼو څوکو کې اوښکه د حسرت یم
نه په غم کی د دنیا نه د دولت یم
استغنی کې روڼ مثال د قناعت یم
حق پالنه کې امتیاز د تور او سپین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
کله ډوبه اندېښنه شم هر تعبیر ته
بیا روښان روان بیان شم هر تزویر ته
کله و دانګم څپو د هر بهیر ته
هسی وسپارمه ځان د حق تدبیر ته
هاله زه دخیال پرده شم ستا تصویر ته
ستانیزی دشعر مسری د زړه تسکین یم
هسی یاد د زمانې د تېرو تلین یم
۱۰۰۹۲۸ - ۱۵۰۹۰۷